

Rzut oka na wyniki Monster Energy Supercross w Salt Lake City i wiadomo, że to Ryan Dunegy wygrał, ale nie oddają one tego jak ważna i ciężka była ta wygrana dla niego. Przez większość dnia wydawało się, że Mistrz AMA Supercross z 2010 nie jest jeszcze w formie po tym jak wrócił do jazdy po operacji barku i nadal nie może odnaleźć swojego tempa sprzed kontuzji. W Salt Lake City Dungey upadł podczas treningów i kompletnie zdemolował swój motocykl. Dopiero na ostatnim kółku finałowej sesji mógł on wrócił do jazdy i od razu wykręcił najlepszy czas. To była przygrywka do całego wieczoru.
Dla Dungeya, który zmagał się ostatnio z kontuzją była to szansa na zgarnięcie zwycięstwa. Zwycięstwa, które pozwoliło by mu na przełamanie. W biegach
kwalifikacyjnych wygrali Davi Millsaps i Jake Weimer. W finale Millsaps objął na początku prowadzenie przed Dungey’em, którego następnie wyprzedził Weimer. Przez kilka okrążeń Dungey jechał za nimi, ale w końcu znalazł swój rytm i zaczął się zbliżać do Weimera. Między tą dwójką rozpoczęła się prawdziwa walka. Dungey wyprzedził swojego rywala jednak on nie pozostał mu dłużny. Weimer naciskał na vice-lidera, aż ten upadł w zakręcie. W tym czasie Millsaps odjechał na 3,5 sekundy i wyglądało na to, że wygra po raz pierwszy od dwóch lat w SX. Dungey szybko się pozbierał po glebie i znowu po chwili siedział na kole Weimera. Kibice czekali na odpowiedź Dungeya, ale ten nie musiał się nawet zbytnio męczyć. Weimer popełnił błąd, co pozwoliło zwycięzcy AMA Supercross 2010 na atak po wewnętrznej i wskoczenie na drugą pozycję.
Dungey zaczął się powoli zbliżać do Millsapsa, ale wydawało się, że nie starczy mu czasu, żeby go dogonić i wyprzedzić. Do czasu kiedy Millsaps utknął wśród dublowanych zawodników, a potem na 18 okążeniu popełnił błąd na rytmach. Dungey przejął prowadzenie na chwilę przed pojawieniem się białej flagi sygnalizującej ostatnie okrążenie. Millsaps naciskał mocno, żeby odzyskać pierwsze miejsce, ale ostatecznie mu się nie udało. Dungey sięgnął po swoje trzecie zwycięstwo w tym roku. Drugie miejsce Millsapsa było szczególnie rozczarowujące, bo prowadził przez 18 okrążeń. Weimer zajął trzecie miejsce. Brayton po kiepskim starcie dojechał czwarty, a Mike Alessi zamknął top 5. Broc Tickle był 6 przed Andrew Shortem zwycięzcą z ubiegłego tygodnia.
W SLC miała się stoczyć walka o mistrzostwo między Deanem Wilsonem z Monster Energy Pro Circuit Kawasaki a Eli Tomaciem z GEICO Honda. W finale na czele pojawił się
Jason Anderson. Za nim jechał Wilson, który wygrał swojego kwalifikacje. Marvin Musquin i kolega z zespołu Andersona Martin Davalos zajmowali 4 i 5 miejsce. Główny rywal Wilsona Tomac jechał z tyłu, ale bardzo szybko zaczął gonić stawkę i z 7 miejsca szybko przesunął się w czub. Davalos próbował wyprzedzić Musquina, ale popełnił błąd co pozwoliło Tomacowi na wyprzedzenie go. Potem Tomac zaatakował Francuza po wewnętrznej i mógł stanąć do walki z Wilsonem, który popełnił kilka błędów i pozwolił Tomacowi zbliżyć się do siebie rozpoczynając pojedynek. Kilka okrążeń później Wilson nie skoczył poprawnie skoku na mecie, umożliwiając Tomacowi atak po wewnętrznej i czyste przejście. Efektem było to, że Wilson następny potrójny mógł skoczyć tylko podwójnie dając tym samym Tomacowi trochę przewagi.
W tym momencie Tomac zyskiwał dwa punkty i powiększał swoją przewagę do sześciu przed finałową rundą w Vegas. Jadący na czele Anderson zbudował sobie ponad 5 sekundową przewagę, ale w drugiej połowie wyścigu jechał gorzej popełniając błędy. Pozwoliło o duetowi Tomac/Wilson zbliżyć się do niego. Tomac rywal Andersona z czasów amatorskich wykorzystał sytuację i szybko wyprzedził zawodnika Suzuki i objął prowadzenie. Sytuacja na polu rywalizacji o tytuł mistrza Lites West kompletnie się zmieniła z upadkiem Wilsona. Szkot zaliczył glebę na whoopsach przed metą, co zakończyło jego wyścig, a Tomaca ustawiło na bardzo wygodnej pozycji pod kątem Mistrzostw. Kilka okrążeń później Tomac przejechał jako pierwszy linie mety co w połączeniu z 19 miejscem Wilsona i wycofaniem się Seely’ego dało mu tytuł Mistrz Lites West.
Wyniki finału SX
1. R. Dungey
2. D. Millsaps
3. J. Weimer
4. J. Brayton
5. M. Alessi
6. B. Tickle
7. A. Short
8. J. Grant
9. R. Kiniry
10. T. Bowers
11. M. Goerke
12. W. Peick
13. N. Wey
14. G. Faith
15. J. Thomas
16. C. Blose
17. K. Chisholm
18. J. Albertson
19. K. Regal
20. B. Metcalfe
Klasyfikacja generalna SX
1. Ryan Villopoto, Poulsbo, Wash., Kawasaki, 323
2. Davi Millsaps, Murrieta, Calif., Yamaha, 244
3. Justin Brayton, Fort Dodge, Iowa, Honda, 237
4. Ryan Dungey, Belle Plaine, Minn., KTM, 232
5. Jake Weimer, Rupert, Idaho, Kawasaki, 211
6. Mike Alessi, Hilliard, Fla., Suzuki, 192
7. James Stewart, Haines City, Fla., Yamaha, 178
8. Brett Metcalfe, Lake Elsinore, Calif., Suzuki, 174
9. Kevin Windham, Centreville, Miss., Honda, 166
10. Broc Tickle, Holly, Mich., Kawasaki, 161
Wyniki finału
1. E. Tomac
2. J. Anderson
3. M. Davalos
4. W. Hahn
5. M. Musquin
6. M. Moss
7. B. Laninovich
8. T. Ingalls
9. V. Friese
10. S. Champion
11. K. Rusk
12. L. Powell
13. P. Tilford
14. B. Hudson
15. C. Plouffe
16. R. Sipes
17. M. Tedder
18. T. Bright
19. D. Wilson
20. C. Jurin
Klasyfikacja generalna Lites West
1. Eli Tomac, Cortez, Colo., Honda, 159
2. Dean Wilson, Menifee, Calif., Kawasaki, 132
3. Marvin Musquin, Murrieta, Calif., KTM, 127
4. Cole Seely, Murrieta, Calif., Honda, 119
5. Jason Anderson, Edgewood, N.M., Suzuki, 95
6. Matt Moss, Murrieta, Calif., KTM, 92
7. Billy Laninovich, Riverside, Calif., Honda, 84
8. Ryan Sipes, Ekron, Kent., Yamaha, 83
9. Nico Izzi, Menifee, Calif., Yamaha, 78
10. Travis Baker, Temecula, Calif., Honda, 75
Źródło: racerxonline.com
Foto: Simon Cudby
MotoX.com.pl, Jasimierz






