Motocross Italia – deszcz i powrót

Niestety w nocy z niedzieli na poniedziałek w Lido di Fermo spadł rzęsisty deszcz. Padało całą noc praktycznie do południa. Jako, że trening na motocyklu był nie możliwy postanowiliśmy zrobić sobie krótką przebieżkę. Ubraliśmy się w stroje do biegania i ruszyliśmy brzegiem morza. Pokonaliśmy około 8 kilometrów. Po powrocie do domku przygotowaliśmy sprzęty do jazdy.

Wieczorem Cristiano oznajmił, że następnego dnia będzie czynny tylko jeden tor w okolicy w miejscowość Colonnella. Właściciele torów po deszczu z reguły nie decydują się na ich otwarcie, żeby nie niszczyć trasy, gdyż po jednym treningu w takich warunkach tor wymaga gruntownej renowacji. Po rozmowie z Cristiano udaliśmy się wieczorem na krótki spacer, dzięki czemu mieliśmy okazję poznać miejscowych oraz lokalne zwyczaje.

Colonnella była czynna od godziny 12 z godziną przerwa. Dlatego postanowiliśmy przyjechać, na 14 kiedy tor będzie już częściowo rozjeżdżony przez zawodników. Jak wspominaliśmy był to jedyny czynny tor w okolicy, dlatego na miejscu stawiła się masa riderów. Momentami Colonnella wyglądała jakby odbywały się na niej zawody. Jako, że był to środek tygodnia na torze pojawili się głównie zawodnicy z zagranicy: Polacy, Czesi, Łotysze oraz miejscowi „wymiatacze”.

Warunki panujące w Colonnelli wymagały wytrzymałości, a sama trasa była szybka i zróżnicowana. Nawet najlepsi pozawalali sobie na krótsze serie treningowe. Z racji, że mieliśmy przerwę i był to nasz ostatni dzień chcieliśmy wykorzystać możliwość jazdy w pełni. Dlatego lataliśmy do zmroku. Tor wyróżniał się dwoma długimi płaskimi skokami, koleinami oraz rytmami.  Dużo skoków było umiejscowionych zaraz po wyjściu z bandy, co wymagało od jeżdżących płynności oraz wybicia się lekko złożonym motocyklem.  Tor położony jest na zboczu, a z parku maszyn widać panoramę włoskiego wybrzeża. Za wjazd zapłaciliśmy po 8 euro od motocykla, co było miłym zaskoczeniem, ponieważ cała trasa była doskonale przygotowana, a na co dzień działa tam system nawadniania.

Po powrocie z treningu ogarnęliśmy domek pożegnaliśmy się z polską ekipą i Cristiano. Ruszyliśmy w ciężką i smutną drogę. Mimo, że mówi się „Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej”, szkoda nam było wyjeżdżać.

Wyjazd jak już wspominaliśmy na początku był spontanicznym pomysłem i mimo wielu obaw, wszystko wyszło doskonale. Wróciliśmy cali i zdrowi, nie licząc drobnych stłuczeń. Motocykle wymagają takiego samego serwisu jak po identycznym czasowo treningu w Polsce. Na pewno możemy powiedzieć, że zabraliśmy za dużo opon, ale w tym wypadku sprzyjała nam pogoda i tylko raz jeździliśmy na zabetonowanym torze. Sporo rzeczy warto zabrać z Polski takie jak zawekowane jedzenie. W lokalnych sklepach pożywienie, a szczególnie pieczywo jest drogie, ale już w hipermarketach ceny nie odbiegają znacznie od tych Polskich. Ceny części u lokalnych dealerów motocyklowych są znacznie wyższe jak w kraju. Dobrze zabrać jak najwięcej gratów z Polski. Zaoszczędzić mogliśmy na myciu motocykli, gdybyśmy nie zapomnieli o myjce ciśnieniowej. Jednak wyszło nam to na dobre, bo mieliśmy okazję pożyczyć myjkę od czeskiej zawodniczki i nawiązać nową znajomość.

Gdybyśmy wiedzieli, że taki wyjazd można zorganizować dosyć niskim kosztem oraz nakładem pracy, zdecydowalibyśmy się na taką eskapadę dużo wcześniej. Wszystkim polecamy taki wyjazd. Jeżeli macie więcej pytań dotyczących tego wypadu chętnie pomożemy mx@motox.com.pl. Możemy zapewnić, że takie wyjazdy uzależniają i znajdziemy się w Lido di Fermo za rok.

Żeby przeczytać poprzedni  artykuł-relację z wyjazdu do Włoch kliknij tutaj

MotoX.com.pl, Galinsky