Motocrossowe Mistrzostwa Polski w Radomiu – relacja z soboty

W poprzedni weekend w Radomiu odbyła się kolejna runda Mistrzostw Polski w motocrossie. W ciągu dwóch dni na starcie pojawili się zawodnicy wszystkich klas, oprócz tej najmniejszej, MX65. Podczas samych rozgrywek pogoda była wyśmienita. Jednak ulewne deszcze zalewające tor od kilku tygodni odcisnęły swe piętno. Niektóre elementy trasy, głównie te wyżej położone, były suche, jednak te najniżej położone znajdowały się pod wodą (!).

Kwalifikacje

W klasie MX2 Junior najszybszy podczas treningu kwalifikacyjnego okazał się Patryk Galica-Gudbaj. Przejechał jedno okrążenie aż o 3,7 sekundy szybciej niż drugi Tomek Wysocki. Dobrze pojechał także Oskar Barański, ustanawiając trzeci czas. Jedyna dziewczyna w tej klasie, Joanna Miller, była siedemnasta. Bartek Piątek niestety nie brał udziału w zawodach z powodu wybitego barku.

W klasie MX1 na czele bez niespodzianek – najszybszy był Łukasz Lonka, o 2,9 sekundy przed Łukaszem Kurowskim. Trzeci był Maciek Zdunek. Zaskoczeniem była dopiero 9ta lokata Karola Kędzierskiego. Jednak, jak się później okazało, czasy uzyskane w kwalifikacjach nie zawsze mają odzwierciedlenie w wyścigach.

Wyścigi

W pierwszym wyścigu klasy MX2 Junior najlepiej wystartował Bartek Sawczuk. Tuż za nim byli Tomek Wysocki i Kuba Piątek.  Jednak przed końcem pierwszego okrążenia sporo się pozmieniało – na prowadzenie wyszedł Wysocki, na drugim miejscu jechał Sawczuk. Kuba Piątek niestety gdzieś się zapodział i pierwsze okrążenie ukończył jako 18ty, a na trzecie miejsce wskoczył Filip Więckowski. I ta trójka zawodników na początku bardzo odjechała od reszty stawki. Kuba szybko odrabiał straty, zyskując po kilka pozycji na jednym okrążeniu. Niedługo potem, jadący do tej pory na drugim miejscu Bartek Sawczuk także ma przygody na trasie, traci sporo sekund i jedną pozycję na rzecz Filipa. Szaleńcza pogoń Kuby Piątka została niefortunnie przerwana na czwartym okrążeniu. Po bardzo błotnistym, lecz szybkim odcinku stracił panowanie nad motocyklem i uderzył w najazd skoku, nabawiając się tym samym lekkiego wstrząśnienia mózgu. Jednak w chwili gdy piszę te słowa, Kuba jest już w domu i myśli o następnych treningach. A tymczasem mocno rozpędził się Oskar Barański – przeszedł Bartka Sawczuka i zaczął doganiać Więckowskiego.  Sytuacja była coraz ciekawsza. Na ostatnim okrążeniu Filip popełnił błąd, co wykorzystał Barański, dojeżdżając do mety jako drugi. Wyścig wygrał niezagrożony Wysocki, drugi był Barański, a trzeci… Sawczuk, gdyż Filip został zdyskwalifikowany za nieregulaminową pomoc na maszynie startowej. Galica-Gudbaj zakończył swój występ w początkowych stadiach wyścigu.

W pierwszym wyścigu klasy MX1 najszybciej wystartował Łukasz Kurowski, za nim jechał Karol Kędzierski, Łukasz Lonka i Józef Sawicki. Bardzo słaby start miał Łukasz Bembenik, który był dopiero 17ty. Do połowy pierwszego okrążenia Maciek Zdunek, który był 7. po starcie, awansował na drugie miejsce. Natomiast aż na ósme miejsce spadł Łukasz Lonka. W drugim okrążeniu prowadząca dwójka znacząco zwiększyła przewagę  nad trzecim Karolem Kędzierskim, a na czwartym miejscu pojawił się Łukasz Lonka. Piąty jechał Arek Mańk, a za nim pomimo dopiero drugiego okrążenia, nie było widać nikogo. Maciek Zdunek jechał jak nakręcony, co rusz próbował wyprzedzić prowadzącego Kurowskiego. Niestety na skoku po linii mety przekombinował, wylądował na samej krawędzi skoku, gdzie grunt był dość grząski i zaliczył bardzo nieprzyjemny upadek, który zakończył jego udział w tym wyścigu, i jak się później okazało nie tylko w tym.  Także w połowie wyścigu sytuacja wyglądała następująco – ze sporą przewagą prowadzi Łukasz Kurowski, za nim szaleje Łukasz Lonka, a na trzecim miejscu pewnie jedzie Karol Kędzierski.  Przypadek Zdunka nie był ostatnim nieprzyjemnym wydarzeniem na torze w tym wyścigu. Na tym samym skoku, jeden z kibiców z synem wszedł na trasę, pod koła Arka Mańka.  Arek się jeszcze jakoś uratował, jednak wyścigu nie ukończył, a tamta dwójka wylądowała w karetce. Na szczęście obyło się bez jakichś poważnych obrażeń.  A wracając do czołówki, gdy wyglądało, że na koniec wyścigu wywiąże się jeszcze walka o prowadzenie, Łukasz Lonka ma przygodę w błocie i zostaje daleko z tyłu. Kolejność na mecie była następująca: Łukasz Kurowski, Łukasz Lonka i Karol Kędzierski. Wyścigu nie ukończyli Zdunek, Mańk i Łukasz Wysocki, więc sporo czołówki odpadło, co pozwoliło Józefowi Sawickiemu na zajęcie bardzo dobrego, czwartego miejsca.

W ramach rehabilitacji start do drugiego biegu klasy MX2 Junior wygrał Filip Więckowski, naciskany przez Leszka Jasińskiego. Jednak po pierwszym okrążeniu na prowadzenie wskoczył Oskar Barański, na drugim miejscu jechał Tomek Wysocki, za nim Jasiński i Więckowski. Niedługo później Leszek zalicza kąpiel błotną i ląduje na czwartym miejscu, a Wysocki wskakuje na prowadzenie. Pierwsza trójka zawodników jechała bardzo szybko, zbudowała wyraźną przewagę nad resztą stawki. Ciężkich warunków nie wytrzymał jednak motocykl Barańskiego, który pod koniec wyścigu odmówił posłuszeństwa. Natomiast Jasiński zaczął się znów rozpędzać, dogonił Filipa… i znów leżał. Nie przeszkodziło mu to jednak w dopełnieniu podium, razem z Więckowskim i Wysockim. Galica-Gudbaj, podobnie jak w pierwszym wyścigu, zakończył jazdę na pierwszych okrążeniach.

W klasyfikacji zawodów lekki ścisk i zamieszanie, gdyż na drugim miejscu znajdował się … Dawid Sierociński z 32 punktami na koncie. Z jednym punktem straty byli Barański i Jasiński, następny punkt straty i Sawczuk zajmował już 5. miejsce.

Start do drugiego wyścigu MX1 wygrał Karol Kędzierski, a za nim jak cień jechał Łukasz Lonka. Jednak chwilę później na prowadzeniu jechał już Lonka, drugi Kurowski, a trzecie miejsce kontrolował Kędzierski. Już na początkowych okrążeniach ta trójka wypracowała ogromną przewagę nad czwartym Jackiem Lonką. Młodszy przedstawiciel tej rodziny jechał po swojemu, po każdym okrążeniu dodając sekundy do przewagi nad drugim zawodnikiem. Bardzo słaby wyścig miał Arek Mańk, a było to związane zapewne z wypadkiem w poprzednim biegu. Ten wyścig był nieco mniej emocjonujący niż dotychczasowe. Ponadto spora część toru była wycięta, największe błota i kałuże ominięte, a to zdecydowanie ograniczyło czynnik losowy w ukończeniu tego wyścigu na dobrej pozycji. Łukasz Lonka ukończył go jako pierwszy z 64 sekundami przewagi, drugi dojechał Łukasz Kurowski, a jako trzeci Karol Kędzierski.

Zawody wygrał Lonka, z taką samą ilością punktów co Kurowski, a trzeci był Karol Kędzierski. Józef Sawicki może uznać te zawody za udane, ukończył je na piątym miejscu.

Oto komentarze zawodników, zbierane na gorąco, bezpośrednio po zawodach.

Dawid Sierociński:

Zawody zaczęły się dla mnie bardzo katastrofalnie. Tor, który zobaczyłem bardzo mi się spodobał. Jednak po moim wyjeździe na trening moje super samopoczucie znikło. Jechałem jak amator. Nie potrafiłem nic zrobić na motocyklu. Czas miałem bardzo słaby. Sytuacja powtórzyła się także na czasówce. W trakcie zawodów stan toru znacznie się pogarszał, ale podpasowało mi to. Wykorzystałem to w pierwszym biegu, w którym uzyskałem czwarte miejsce. Do drugiego wyścigu podszedłem z bardzo nerwowym nastawieniem. Mój motocykl uległ poważnemu defektowi – pękła mi chłodnica. Jednak mój tata i cały sztab mechaników – Wojtek Kreps i cała reszta – uzdrowiła mój motocykl i dzięki temu mogłem się ścigać o punkty w drugim biegu. Zająłem w nim 7. Miejsce. Mogło być lepiej, jednak z zawodów jestem bardzo zadowolony. Zdobyłem dużo punktów. I życzyłbym wszystkim zawodnikom żebyśmy na następnej rundzie spotkali się na torze, na którym warunki będą znacznie lepsze. Dziękuję bardzo, dobranoc 🙂

Bartek Sawczuk:

Podsumowując zawody – były bardzo trudne warunki, silna konkurencja. Organizatorzy nie dali rady osuszyć toru przed zawodami. Jednak zawody się odbyły i trzeba było jechać. To chyba były moje najgorsze zawody w życiu, chociaż wynik w pierwszym biegu był przyzwoity.

Oskar Barański:

Pierwszy wyścig miałem bardzo dobry. Ze startu zebrałem się w miarę. Później trochę musiałem się przebijać do czołówki. Udało mi się dotrzeć do drugiego miejsca. W drugim wyścigu miałem bardzo dobry start. Tak 5-10 minut jechałem na pierwszym miejscu. Niestety w trakcie biegu mój motocykl się zepsuł, więc wyścigu nie ukończyłem.

Łukasz Lonka:

Z pierwszego wyścigu nie jestem zadowolony. To był mój pierwszy przegrany bieg w tym sezonie. Mam  nadzieję, ze to będzie ostatni raz :). Z drugiego tak, jestem zadowolony, chłopaki zostali z tyłu, chociaż aż tak dobrze nie było (red. – miał ponad minutę przewagi !) Teraz już nastawiam się na jutro, na dwa zwycięstwa, chcę pokazać, że jestem w tym roku bezkonkurencyjny. (red. – Ta wypowiedź brzmi nieco narcystycznie, ale spokojnie, utrzymana była doza humoru 🙂 )

Łukasz Kurowski:

(Raz dwa trzy, raz dwa trzy, próba dyktafonu) Mówiąc krótko i w temacie – Rysiu Augustyn robił co mógł, żebyśmy tu pojechali. Udało się. Warunki… może nie wszyscy by sobie takie życzyli i o takich marzyli, ale udało się przeprowadzić te zawody. Było ciężko. Ale powiem też o plusach – było po kilka kolein w zakrętach, a to już mówi o tym, ze coś się dzieje, że zawodnicy szukają śladów. A nie jak było do tej pory, że jest jedna koleina i ciężko wyprzedzać.

W pierwszym biegu wygrałem, więc nie ma co narzekać. Dobry start, spora przewaga. A dobry start w na tych zawodach to było 70% sukcesu. Bo jadąc pierwszemu… mówiąc wprost – jedziesz przez kilka kałuż, reszta zbiera, a Ty jesteś czysty i możesz zrobić dystans. Miałem w drugim biegu taką sytuację, byłem trzeci ze startu, pół kółka to ja zbierałem, potem jakoś Karola wyprzedziłem, zbliżyłem się do Lonki. No ale nie dało się. Łukasz jechał szybciej. Potem trochę spuchłem, odszedł mi na kilka sekund. Ten dystans był w miarę słaby, raz mi odchodził, raz go doganiałem. Potem miałem dzwona, straciłem kilkanaście sekund. Ale wiadomo, oczy spuchły, tlenu zabrakło, chciałem dowieźć to drugie miejsce. Jeszcze w związku z tym, ze była skrócona trasa w drugim biegu, bardzo często powtarzali się zawodnicy dublowani.  No ale co, zawody dla mnie udane. Cieszę się, że sędzia nie odwołał w ogóle tych zawodów. Było kilka niesportowych, nieregulaminowych sytuacji, ale nie ma co tu roztrząsać, nie o to tu chodzi.

Maciek Zdunek:

No co, chciałem Kurowskiego szybko wyprzedzić, bo to była jedyna szansa, żeby wygrać. Kiedy jedziesz z przodu, wybierasz koleiny i kałuże, które są najlepsze i odchodzisz rywalom. A jak jedziesz za kimś to wiadomo, cały czas okulary zachlapane, trzeba przewijać roll-offy, to on pojedzie lepszą koleiną, a Ty żeby nie śledzić, już nią nie możesz jechać. No i dlatego chciałem go jak najszybciej wyprzedzić. Przesadziłem troszkę na skoku, postawiło mnie bokiem. Spadłem na taśmy, okazało się, że jest tam bardzo grząsko i mnie wysadziło. Obudziłem się pod motocyklem, pojechałem do szpitala, okazało się, że mam podstawę palca złamaną. No i chyba na miesiąc mam urlop.

(…)Ale jeszcze nie zapomniałem jak się jeździ, nie ? 🙂 Na treningu jak jeżdżę, to jestem co prawda zmęczony, ale pół godziny wytrzymuję.  A na zawodach muszę rozłożyć siły na cały wyścig, bo jak nie, to po 15, 20 minutach puchnę i zaczyna się walka(…)

(…)Patryk (red. -syn Maćka) jeździ coraz lepiej. Ostatnio był 9. na czasówce na Mistrzostwach Europy. Jeździ bardzo mądrze, pewnie i z głową, nie tak jak tata 🙂

Karol Kędzierski:

Jeździliśmy po strasznym szambie, była bardzo głęboka woda, pod którą były ukryte duże dziury i kamienie, także było bardzo niebezpiecznie. Można powiedzieć, że jechało się tak troszkę na chybił trafił. Nie było łatwo. Szkoda trochę motocykli, gdyż mocno się podniszczyły. Drugi wyścig wyglądał dużo lepiej, tor został skrócony i największe kałuże ominięte. Jechałem bez szaleństw, zależało mi na tym, żeby ukończyć wyścig. Udało mi się dojechać dwa razy jako trzeci, z czego mogę być zadowolony.

Przygotował: Damian Dymowski, MotoX.com.pl