

Bramki opadły i dwudziestu zawodników klasy Lites ruszyło do wyścigu. Wszystko wskazywało na to, że Blake Baggett zdobędzie holeshota, ale Baggett na swoje nieszczęście nie dohamował do pierwszego zakrętu. Dzięki temu Blake Wharton, Justin Barcia i Ryan Sipes wyszli na czoło stawki i zaczęli odjeżdżać reszcie zawodników.
Sipes, który był szybki przez cały dzień, po krótkiej walce z Barcią I Whartonem wyprzedził ich na końcu whoopsów. Jego radość nie trwała jednak długo. Chwilę po tym zderzył się z Whartonem i dość spektakularnie wypadł z toru. Po tym Barcia wyszedł na prowadzenie. Niedaleko za nim znalazł się też Malcolm Stewart. Do momentu wywrotki także Darryn Durham jechał zaraz za nimi. Po upadku jednak musiał piąć się w górę klasyfikacji. Ostatecznie zakończył wyścig na 9. miejscu. Stewart wytrzymał na drugiej pozycji tylko jedno okrążenie. Później zaliczył ciężki upadek na lądowaniu potrójnego skoku i nie ukończył wyścigu.
Stewart ma prędkość, ale nie potrafi jej przekuć na wyniki w pierwszym roku swoich starów w supercrossie.Wszystkie te wydarzenia pozwoliły Deanowi Wilsonowi na znalezienie się na drugiej pozycji i powolne, ale konsekwentne niwelowanie przewagi Barcii. Wilson dogonił zawodnika Hondy na ósmym okrążeniu i wyprzedził go na końcu sekcji whoopsów. W dalszej części wyścigu nie był już niepokojony przez Barcię, gdyż prawie natychmiast wyrobił sobie kilkusekundową przewagę. Sipes musiał się bardzo starać żeby nie zostać zdublowanym. Jechał jednak na tyle szybko, że udało mu się w ostatecznej klasyfikacji osiągnąć piąte miejsce. Wyścig wygrał Dean Wilson będąc niejako u siebie, gdyż kiedyś ścigał się dla Kanady w Motocross des Nations. Zdobył bardzo ważne punkty w klasyfikacji mistrzostw Lites. Barcia cały czas prowadzi szesnastoma punktami, ale dzięki świetnej jeździe Wilsonowi udało się delikatnie zmniejszyć jego przewagę.

W klasie SX holeshot wygrał Francuz z Monster Energy Kawasaki Fabien Izoird, który jako ostatni załapał się do finału, ale pierwszy zameldował się na zakręcie zaraz po starcie. Prowadził on przez większość pierwszego kółka, jednak po chwili wyprzedził go obrońca tytułu mistrzowskiego Ryan Dungey. Za pierwszą dwójką jechali Chad Reed, Nick Wey z Valli Yamaha i Trey Canard na Hondzie. Dwóch głównych faworytów James Stewart i Ryan Villopoto zostali mocno z tyłu. Bubba ugrzązł w piaszczystej sekcji, a RV nie wystartował w sposób, w jaki nas do tego przyzwyczaił.
Stewart i Villopoto spotkali się na trzecim okrążeniu, kiedy to James zaliczył kontakt z zawodnikiem Kawasaki Pro Circuit na końcu sekcji whoopsów (popularne miejsce do wyprzedzania). Spowodowało to upadek obydwu riderów. Bubba pozbierał się szybciej po glebie, a Villopoto był zmuszony zjechać do alei serwisowej na chwilę, by szybko naprawić motor. Tor w Toronto był dosyć trudny i podstępny. Wymagał on sporo umiejętności od zawodników. Pod koniec wieczora riderzy popełniali na nim masę błędów. Stewartowi udało się dojechać na czwartym miejscu, a Villopoto przekroczył ostatecznie linię mety, jako dziewiąty. Obaj zawodnicy mają teraz trochę czasu, żeby ochłonąć.
Z przodu Reed jechał wystarczająco blisko Dungeya, żeby móc policzyć kostki na jego oponie, ale nie był wystarczająco szybki, by zaatakować. Natomiast Dungey jechał mądrze tego wieczora i przyspieszał, kiedy trzeba było. Reed popełnił dosyć poważny błąd na kilka obrażeń przed końcem wyścigu, co dało Dungeyą’mu wystarczającą przewagę, żeby nie niepokojony dowiózł pierwsze zwycięstwo w tym sezonie do końca.
Z wygraną Dungeya w klasie 450 mamy pięciu różnych zawodników, którzy stawali na najwyższym stopniu podium, a dzielą ich w klasyfikacji generalnej zaledwie 22 punkty. Nowym liderem został Chad Reed z minimalną przewagą trzech oczek nad Villopoto i ośmiu nad Dungeym.
źródło: www.racerxonline.com
MotoX.com.pl, Jasimierz






