
W sezonie pełnym straconych okazji, spektakularnych upadków, prezentów i czego sobie jeszcze życzycie wydawało się niemożliwe, żeby ktokolwiek mógł przewidzieć jak potoczy się w Monster Energy Supercross Championship. Ryan Villopoto uciął wszystkie dywagacje na ten temat. Podczas XVI rundy w Salt Lake City w Stanie Utah na Stadionie Rice-Eccles, Wielka Czwórka faworytów do tytułu Mistrzowskiego w 2011 mogła skorzystać z okazji, wygrać i ustawić się na pozycji lidera przed finałową rundą w Las Vegas.
Ryan Villopoto zwyciężył w sposób godny zachwytu i pochwały. W wyścigu zaprezentował się z najlepszej możliwej strony. Pojechał doskonale przełamując swoje wzloty i upadki z minionych 15 wyścigów. Villopoto był najlepszy tej nocy. Nikt teraz nie może mówić, że punkty, które zebrał dotychczas były przypadkowe. Żeby wygrać tytuł w tym sezonie trzeba było wyjść i zwyciężyć w tym wyścigu. On to zrobił.
Faworyci prowadzili od samego początku. James Stewart z San Manuel Red Bull Yamaha jako pierwszy wyszedł z zakrętu, a Chad Reed zaraz za jego plecami. Justin Brayton był za nimi, ale już po chwili wyprzedził go Ryan Villopoto na swojej Monster Energy Kawasaki. Na drugim kółku, Dungey z Rockstar Makita Suzuki przeskoczył na czwartą pozycję, ustawiając czterech faworytów do tytułu na czterech czołowych miejscach, między którymi nie było zbyt wielkiej różnicy czasowej.
Z początku wszystko zapowiadało, że Stewart przedłuży swoją pasę dwóch zwycięstw z rzędu. Jeśli Bubba by wygrał, mógł się ustawić na dobrej pozycji do ataku w Las Vegas, gdzie rozgrywałaby się walka o mistrzostwo, szczególnie w sytuacji, gdyby Villopoto dojechał trzeci. Jednak tak się nie stało. Villopoto wrzucił szybsze tempo i zaczął zbliżać się do Reeda, który cały czas jechał parę metrów za liderem. Villopoto na sekcji whoopsów szybko zbliżył się do Reeda i na siódmym okrążeniu zaatakował po wewnętrznej na whoopsa i założył block pass wysuwając się na drugą pozycję.
Villopoto jechał o wiele lepiej niż w minionym miesiącu. Razem z Reedem wspólnie pracowali żeby utrzymać Stewarta w zasięgu wzroku. Na ósmy kółku, Stewart zaliczył upadek w lewym zakręcie i na czoło wysunął się Villopoto. Stewart starał się jak najszybciej nadrobić stratę, co skończyło się dla niego jeszcze gorzej. Bubba na whoopsach popełnił znowu błąd, co za skutkowało potężną glebą, spadkiem na ósmą pozycję i przymusowym zjazdem do strefy napraw. W momencie kiedy JS7 wracał na tor Villopoto zdublował go, przekreślając jego szanse na walkę o tytuł mistrzowski.
Dungey nie był w stanie utrzymać tempa Villopoto i Reeda. Walka rozegrała się między tymi dwoma zawodnikami, którzy co chwila dublowali wolniejszych zawodników na torze. Reed na ostatnim kółku tracił do lidera 1.3 sekundy. Australijczyk starał się dogonić Villopoto, a zarazem nie stracić punktów. Jednak ta sztuka mu się nie udała i Villopoto po raz szósty w tym sezonie jako pierwszy przekroczył linie mety. Bez wątpienia jest to jego najważniejsze zwycięstwo, ponieważ ma teraz 9 punktów przewagi w klasyfikacji i wystarczy, że zajmie 5 miejsce w finale, żeby wygrał walkę o tytuł.
Reed stracił do zwycięzcy zaledwie 0,95 sekundy, a Dungey przyjechał 15 sekund za nimi. Andrew Short z Red Bull KTM był tego dnia bardzo szybki i dojechał czwarty. Davi Millsaps z Muscle Milk Toyota pojechał pewnie i zajął 5 miejsce. Kevin Windham z GEICO Honda był szósty, przed Jake’em Weimerem z Monster Energy Kawasaki, który dopiero teraz mógł wystartować z powodu kontuzji. Motoconcepts Yamaha Tommy Hahn, Brayton i Stewart zamykają pierwszą dziesiątkę.
W klasie Lites sytuacja w walce o mistrzostwo podobna do tej z klasy SX. Trzech faworytów odjechało punktowo reszcie stawki i to między nimi rozegra
się walka. Eli Tomac trzeci w punktacji objął szybko prowadzenie na swojej GEICO Hondzie, ale Josh Hansen, zajmujący drugie miejsce, z Monster Energy Pro Circuit Kawasaki był zaraz za nim. Hansen zaczął mocno naciskać Tomaca i w każdym zakręcie próbował zaatakować po wewnętrznej. Na początku drugiego kółka Hansen założył block pass na Tomacu, ale on wytrzymał i uderzył w zawodnika Kawasaki. Hanny wywrócił się i utknął pod swoim motocyklem. W momencie kiedy podniósł się i był już gotowy do jazdy zajmował 17 pozycję.
Ale to nie był koniec zmagań dla Tomaca. Następnie musiał sobie poradzić z liderem West Coast Lites Broc’iem Ticklem, jednak na niego naciskał Ken Roczen z Red Bull KTM, a Niemca atakował Cole Seely z Lucas Oil Honda i Kyle Cunningham z DNA Shred Stix Star Racing Yamaha. Jednym słowem, jedna wielka presja, którą każdy wywierał na każdego. Szczególnie między Tomac’iem a Tickl’em, dwójką walczącą o zwycięstwo w klasyfikacji. Roczen w końcu wyprzedził Tickle’a i stanął na drugim stopniu podium, trzeci Tickle.
źródło: racerxonline.com
foto: Simon Cudby
MotoX.com.pl, Jasimierz






