

Poniżej publikujemy wspomnienia Łukasza Łaskawca zapisane na jego blogu: blog.lukaszlaskawiec.com „Jest piątek 15 stycznia 2011. Dzień zaczął się jak każdy inny dzień rajdowy pobudką około 3:30. Później śniadanie, założenie nowego roadbooka i wyjazd o 4:48. Na pokonanie odcinka o długości 500 km na start do OS’u miałem sporo czasu, więc za bardzo się nie spieszyłem. Po tankowaniu około dwieście sześćdziesiątego kilometra, podczas wyjazdu ze stacji zza budynku wyskoczył mi samochód. Minąłem się z nim dosłownie na centymetry. Serce mi stanęło! Na odcinek specjalny dojechałem 80min. przed czasem. Korzystając z wolnej chwili trochę się poopalałem :).
Dzisiejszy dystans: dojazdówka – 645 km, odcinek specjalny – 181 km Startowałem, jako trzeci zawodnik na quadzie. Już na dziesiątym kilometrze wyprzedziłem Halpern’a, który wyjechał na trasę 30 sec. przede mną. Na około trzydziestym kilometrze zacząłem dobierać się od skóry Declerck’a. Do niego traciłem trzy minuty po wczorajszym (14.01) etapie. Widząc Francuza w zasięgu odkręciłem manetkę chyba już do oporu. Gdy go wyprzedzałem na polnej drodze miałem 160 km/h. Zdążyłem tylko zauważyć wielkie zdziwienie Declerck’a. Dzisiejsza czasówka była wyjątkowo krótka (180 km), ale za to strasznie szybko. Cały czas goniłem 140-150 km/h. W ferworze o mały włos nie przekroczyłem ograniczenia prędkości do 50 km/h na długości jednego kilometra przed metą. I wtedy powrócił koszmar z drugiego dnia rajdu. Znowu zaczęło gotować mi się paliwo. Modliłem się tylko żeby quad dał radę dojechać do końca, i… UDAŁO SIĘ!!!
Na finiszu wielka radość. Rajd praktycznie ukończony. Tego dnia zdobyłem pierwsze etapowe zwycięstwo. Gdy dojechał Declerck okazało się, że mam nad nim 57 sec. przewagi. Szok, niedowierzanie! Łzy same cisnęły mi się na oczy. Wszyscy mi gratulowali: mój team, chłopaki z Orlenu. Również Declerck przyszedł z gratulacjami. Nie mógł uwierzyć, że go wyprzedziłem. On jechał 140 km/h i już nie mógł z quada więcej wycisnąć, a ja po prostu przejechałem obok niego. Myślał, że stoi w miejscu. Później czekał mnie jeszcze dojazd do Buenos Aires, odstawienie quada do parck ferme i koniec. Jutro dekoracja. A teraz jestem w hotelu. Wreszcie ciepła woda i myślę, że zasłużony odpoczynek w wygodnym łóżku. Te piętnaście dni strasznie szybko zleciały. Mam nadzieję, że przez ten czas dostarczyłem Wam, chociaż trochę wrażeń. Pragnę Wam teraz bardzo podziękowania za Wasze wsparcie i doping. Za to, że z taką uwagą śledziliście moje postępy i wierzyliście we mnie. Jeszcze raz wielkie dzięki! DMam nadzieję, że nie są zawiedzeni moim trzecim miejscem w 33. Rajdzie DAKAR”.
Pozdrowienia z DAKARU Łukasz Łaskawiec
Źródło:blog.lukaszlaskawiec.com






