Australijski talent – wywiad z Robem Adelbergiem

Poza Levim Sherwoodem, to Rob Adelberg był zawodnikiem z Antypodów, który zajął najwyższe miejsce w konkursie Freestyle na X Games. Jego piąte miejsce było zwieńczeniem wielkiego tygodnia, ponieważ zaledwie na kilka dni przed startem w Los Angeles, Robowi urodził się syn Cayden. To był zdecydowanie dobry tydzień dla zawodnika, który odnosi również sukcesy podczas Mistrzostw Świata FIM IFMXF. Niestety nie można tego powiedziec o jego startach w Red Bull X Fighters, gdzie przy dwóch zaproszeniach dwukrotnie zaliczył wypadki eliminujące go ze startów. Pierwszy w Meksyku, drugi podczas ostatniej rundy w Londynie. Przy sezonie powoli dobiegającym do końca, Rob wciąż ma jeszcze szansę, aby udowodnić, że jego wynik na X Games nie był przypadkowy.

– Rob zostałeś niedawno ojcem, a do tego miałeś niesamowity miesiąc…

– To prawda. Ostatnie tygodnie były niesamowite. Narodziny Caydena, dwa dni później leciałem już na X Games do Stanów, które były niewątpliwie największymi zawodami w jakich kiedykolwiek startowałem. Następnie tydzień później poleciałem do Londynu, aby startować w Red Bull X Fighters. Drugie zawody tegorocznej serii, ale tak samo jak poprzednie w Meksyku, nie zakończyły się w sposób w jaki bym oczekiwał. Poza wypadkiem w Londynie ostatni czas był dla mnie zdecydowanie dobry.

– Opowiedz nam jak się czułeś będąc świadkiem narodzin syna i jaki to miało wpływ na twoje nastawienie do startu w takiej imprezie jaką jest X Games?

– Zanim urodził sie Cayden bardzo obawiałem się X Games i tylko trochę byłem nerwowy o jego narodziny. Ale po tak wielkim doświadczeniu, jakim są narodziny i wiedząc już że chłopak jest zdrowy, cała wcześniejsza presja ze mnie zeszła. Zdałem sobie sprawę, że to o niego się martwiłem najbardziej. Na X Gamex pojechałem na zupełnym luzie, tak jakby to nie było nic wielkiego dla mnie.

– Miałeś jakieś oczekiwania jadąc do Los Angeles?

– Niezupełnie. Przyjrzałem się liście startowej i umieściłem siebie gdzieś przy końcu stawki. Wiesz powiedziałem sobie: ok ten mnie pokona, tamten też, tego może mi się uda pokonać itp. Ale później już w czasie startu zaliczyłem przejazd, który wiem że wykorzystał tylko około 70% moich możliwości, jednak mimo to zająłem ósme miejsce i przeszedłem do półfinałów. Po tej rundzie z kolei zakończyłem ostatecznie zawody na piątym miejscu.

– Musiałes być dumny ze swojego wyniku.

– Tak oczywiście! Zawsze mówię ludziom, że X Games to jak olimpiada FMX i ukończyć rywalizację na piątym miejscu podczas swojego debiutu, kiedy zupełnie tego nie oczekiwałeś to prawdziwy powód do radości!

– Taki wynik powinien dać ci pewność niezbędną do startu w X Fighters w Londynie…

– Tak na pewno zwłaszcza, że nie trenuję na torze z podwójnymi liniami i różnymi transferami. Na X Games to wszystko, a nawet więcej, było, ale dość szybko się przystosowałem. Dlatego jadąc do Londynu czułem się dość pewnie, ponieważ tor miał podobną budowę. Podczas pierwszego treningu w Londynie bez problemów skakałem z każdej rampy, wykonywałem flipy i wszystko to co sobie zaplanowałem. To sprawiło, że presja opadła, a ja czułem, że mam szanse na podium lub w najgorszym przypadku na miejsce w pierwszej piątce. Ale właśnie wtedy podczas drugiego treningu się rozwaliłem. Koszmar.

– Opowiedz nam co się stało?

– Byłem w połowie przygotowania swojego przejazdu i chciałem zrobić Backflip Cordova z pierwszego skoku na podwójnej linii, a potem Heelclicker Flipa z drugiego. Wykonywałem Heelclicker Flipa z drugiego skoku bez problemów wcześniej, ale kiedy próbowałem pierwszy raz Cordova Flipa z pierwszego skoku doszedłem do wniosku, że nie jestem gotowy na flipa w drugim skoku. Problem w tym, że chyba mnie złapała poprzeczna koleina, ponieważ nie miałem w ogóle rotacji przy drugim flipie, co sprawiło, że wylądowałem na przednim kole, przeleciałem przez kierownicę, wylądowałem twarzą na ziemi i straciłem przytomność. Na szczęście nie złamałem żadnych kości, ani nie zraniłem się. Jednak utrata przytomności oznaczała, że nie mogę startować w kwalifikacjach, co oczywiście eliminowało mnie z zawodów w ogóle.

– Widzieliśmy, że masz grafiki nowego sponsora na kasku. Co to za firma?

– Kilka dni przed X Games Arma Energy Nuts, którzy dopiero wchodzą na rynek sportów akcji, zdecydowali, że chcą mi pomóc i pomalowali mój kask w swoje kolory. Produkują energetyczne przekąski, których bazą są migdały pokryte złota polewą, która zawiera kofeinę i taurynę. Smakują naprawdę dobrze!

– Kto jeszcze wszedł do ich zespołu?

– Zawodnicy, którzy w chwili obecnej też dla nich jeżdżą to Mike Metzger, Chad Kagy (BMX), Mike Clark oraz Jason Lawrence.

– Wygląda na to, że sprawy toczą sie dla ciebie pomyślnie. Przeszedłeś długa drogę odkąd jeździłes jeszcze na Hondzie CR80 po swoim parku w Ballarat. Na czym planujesz się skoncentrować w nadchodzących miesiącach?

– Chcę spędzać jak najwięcej czasu z moją rodziną, to priorytet. Poza tym sporo trenować do basenu z gąbkami, aby nauczyć się nowych tricków, poniewaz nie miałem ostatnio zbyt wiele czasu na to. Teraz przygotowuję się, żeby lecieć znowu do Stanów, gdzie będę startować w zawodach LG Action Sports. Ponieważ nie miałem okazji trenować od mojego wypadku w Londynie, dlatego chcę zjawić się tam dwa dni wcześniej.

– A co z zawodami serii Mistrzostw Świata FIM IFMXF? Jesteś przecież w czołówce stawki.

– Nie jestem jeszcze pewien co z IFXMF. Seria startuje ponownie w październiku. Po rundzie w Szwajcarii zajmowaliśmy z Liborem Podmolem pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej. Musiałem opuścić rundę w Turcji, ponieważ jeździłem z Nitro Circus, co automatycznie zepchnęło mnie na czwartą pozycję. Nadal istnieje szansa, że mógłbym wygrać całą serię, wszystko zależy kto by startował i z jakimi wynikami. Jeśli wrócę do IFMXF, to na pewno będę miał dużo więcej pewności siebie i celem będzie najwyższy stopień podium w każdej z pozostałych rund. Jeśli nie wrócę, to prawdopodbnie wezmę udział w trasie Crusty Demons i Pro Open, które zaczynają się w październiku. Poza tym pozostała mi jeszcze jedna runda X Fighters, ponieważ zostałem zaproszony na finał do Rzymu. Pojadę tam z zamiarem uzyskania mocnego wyniku. Nie jest moim celem wygrać, ale po prostu zaliczyć dobre przejazdy i zobaczyć gdzie ostatecznie wyląduję w klasyfikacji. Chcę wszystkim udowodnić, że piąte miejsce na X Games to nie był fuks!

– Mamy nadzieję, że wszystko ułoży sie pomyślnie. Powodzenia!

– Dzięki!

tłum. i oprac. Ruda
źródło: www.freeridermx.com.au
zdjęcia: www.freeridermx.com.au , Ruda