Hiszpania pierwszym drużynowym Mistrzem Świata FMX w historii

W sobotę w Veltins Arenie w Gelsenkirchen, w której na co dzień swoje mecze rozgrywa Schalke04, 27 zawodników z dziewięciu krajów walczyło o tytuł najlepszej drużyny FMX na świecie. Emocji było sporo, ponieważ riderzy zmierzyli się aż w sześciu konkurencjach: Freestyle, Highest Air, Best Whip, Best Synchro, Race&Style i Best Trick. Najbardziej wyrównaną drużyną okazała się być Hiszpania, która nawet mimo drobnych błędów zajęła pierwsze miejsce.

Wyjaśniając: do klasyfikacji generalnej po każdej dyscyplinie punkty naliczano w zależności od zajętego miejsca. Im wyższe miejsce, tym mniej punktów i lepszy końcowy wynik.

HIGHEST AIR

Do rozgrywki głównej stanęli reprezentanci czterech krajów: Włoch, Hiszpanii, USA i Czech. Pozostali zawodnicy odpadli we wcześniejszych kwalifikacjach. Trudny najazd spowodował, że skoki wzwyż stały się jeszcze trudniejsze i jeszcze bardziej niebezpieczne. Każdy z zawodników przekonał się o tym na inny sposób. Jose Miralles przypłacił swój błąd eliminacją już na wysokości 8 metrów. Matt Buyten na wysokości 9,3 metra zaliczył upadek i zdecydował się nie kontynuować rywalizacji. Trudno mu się dziwić na niecały tydzień przed X Games. Libor Podmol i Massimo Bianconcini, którzy na potrzeby tego konkursu przesiedli się na 450 w czteropaku zaliczyli niejedno twarde lądowanie. Walka pomiędzy Czechami i Włochami toczyła się do wysokości 10 metrów, kiedy to Libor dwa razy zrzucił, a Massimo przeskoczył ją przy pierwszej próbie. Highest Air dla Włoch.

BEST WHIP

Do rywalizacji stanęli reprezentanci wszystkich ośmiu narodów. Konkurs rozgrywany był systemem pucharowym. Zawodnicy startowali parami, a każdy z nich miał do oddania po sześć skoków. Z ćwierćfinałów awansowali: Jeremy Rouanet (pokonał Martina Korena), Robbie Marshall (pokonał Massimo Bianconcini’ego), Lukas Weis (pokonał Jose Mirallesa) oraz Marcelo Simoes, który w sensacyjnym stylu pokonał Todda Pottera. Trzeba przyznać, że każdy z riderów starał się zrobić jak najlepsze wrażenie na sędziach i motocykle „łamane” były w najbardziej szalony sposób. Sporym zaskoczeniem mógł być awans do finału Simoesa z Brazylii oraz Marshalla z Australii. Marcelo w finale również okazał się być lepszy od Australijczyka. Best Whip dla Brazylii.

BEST TRICK

Nie ulegało wątpliwości, że każdy z rozpisanych do tego konkursu zawodników będzie chciał pokazać coś naprawdę wyjątkowego. Riderzy mieli dwie próby, z których liczył się lepszy trick. I tak zobaczyliśmy Side Saddle Take Off Candybar Flip to Candybar Landing  i Ruler Flipa w wykonaniu Petra Pilata, Oxecutioner Flipa i Double Grab Flipa w wykonaniu Dany’ego Torresa, 540-tkę w wykonaniu Jeremy’ego Rouanet’a, czy Surfer Take Off to Tsunami Flipa w wykonaniu Luc’a Ackermanna. Sędziowie mieli trudne zadania, ale ostatecznie zdecydowali, że to Torres wykonał najlepszy trick. Drugie miejsce zajął Rouanet. Best Trick dla Hiszpanii.

BEST SYNCHRO

Wcześniej przed głównymi zawodami, podobnie jak przy Highest Air, odbyły się kwalifikacje. W ich efekcie do konkursu głównego weszły zespoły: USA (Mason, Potter), Czech (Podmol, Pilat), Hiszpanii (Melero, Torres) oraz Niemiec (bracia Ackermann). Zawodnicy mieli do wykonania dwa przejazdy na podwójnej linii. Liczyła się trudność wykonanych tricków, styl i oczywiście synchronizacja. Pomimo tego, że wszystkie pary wyglądały bardzo dobrze, decyzją sędziów najlepiej wypadli Hiszpanie, którzy wykonali między innymi: Seat Grab Indy Flipa, czy Cordovę Flipa.

RACE&STYLE

Konkurs ten śmiało można by nazwać konkursem wielkich i kosztownych pomyłek. Jako, że do końcowego rezultatu, poza Race&Style, brakowało tylko rozegrania drugiej rundy konkursu Freestyle, zawodnicy stali się dość nerwowi.
Pierwszą ćwierćfinałową parą byli Massimo Bianconcini i Jose Miralles. Wyścig niemal do samego końca był bardzo wyrównany. Niestety z powodu stopy, która ucierpiała zarówno w konkursie Highest Air, jak i Best Whip, Massimo Bianconcini „zepsuł” przedostatni trick, a jako ostatniego skoczył Dead Sailora. Do półfinału awansował więc Miralles.
Drugą parą ćwierćfinałową byli Brice Izzo i Lukas Weis. Reprezentant Niemiec wiązał spore nadzieje z tym wyścigiem, ponieważ nie dość, że ma za sobą długą przeszłość wyścigową, to jeszcze w przeciwieństwie do Brice’a startował na 450-tce. Niestety drobny błąd na sekcji rytmicznej spowodował upadek i kosztował go półfinał. O tym, jak ważne były poszczególne konkurencje dla zawodników może świadczyć fakt, że jeszcze długo Weis nie mógł sobie wybaczyć i pogodzić się z porażką.
Trzeci ćwierćfinał równie dobrze mógłby być już finałem. Złoty medalista X Games w tej dyscyplinie Mike Mason i Robbie Marshall, zawodnik, który jeździ Supercross zarówno w Australii, jak i USA.  Od samego początku wyścig był szybki i bardzo zacięty. Niestety w jednym z zakrętów Mason zahaczył o tyle koło Marshalla i zaliczył upadek. Marshall natomiast został w tym momencie zblokowany przy najeździe na rampę i musiał zrobić nawrót. W tym czasie reprezentant USA już się podniósł i pojechał dalej. Mason w półfinale.
Ostatnią parą ćwierćfinałową byli Martin Koren i Gilmar Flores. Wyścig był wyrównany, ale lepszym i pierwszym na mecie okazał się Koren.

Pary półfinałowe wyglądały następująco: Brice Izzo i Jose Miralles oraz Mike Mason i Martin Koren. Od samego początku w pierwszym wyścigu nieznacznie prowadził Miralles. Niestety Hiszpan pomylił przejazd i pominął drugie z trzech okrążeń. To automatycznie go zdyskwalifikowało. W drugim wyścigu od samego początku nie było wątpliwości, który z zawodników jest lepszy. I mimo tego, że prowadzenie w pewnym momencie przejął Koren, Mason gładko go wyprzedził na sekcji rytmicznej, z którą reprezentant Czech nie radził sobie zbyt dobrze.

Finałowy wyścig pomiędzy Izzo i Masonem zapowiadał się bardzo ciekawie. I tak było do momentu, w którym startujący wcześniej po torze wewnętrznym Mason, tym razem startował po zewnętrznej. Amerykanin zapomniał, że w tym momencie zmienia się dla niego tor przejazdu i niestety pojechał „na pamięć”.  Pomylenie trasy, czyli podobnie jak wcześniej Miralles – dyskwalifikacja. Race&Style w nieco dziwnym stylu, ponieważ można uznać, że Brice był największym szczęściarzem wczorajszego wieczoru (wszyscy jego trzej przeciwnicy zaliczyli błędy), wygrała Francja.

FREESTYLE

FMX został rozegrany w dwóch odsłonach. Pierwsza traktowana była jako kwalifikacje, a druga jako finał. Do każdej rozgrywki stawali jednak różni zawodnicy.  Po pierwszej rundzie najlepszy był Maikel Melero. Druga runda, rozgrywana jako ostatni konkurs wieczoru, automatycznie decydowała o ostatecznym miejscu drużyny w rozgrywkach. Do finału stanęli: Gilmar Flores (Brazylia), Kevin Ferrari (Włochy), Joel Brown (Australia), Luc Ackermann (Niemcy), Matt Buyten (USA), David Rinaldo (Francja) , Libor Podmol (Czechy) i Dany Torres(Hiszpania).
Co oczywiste, każdy z zawodników starał się wykonać jak najlepiej swoje „10+1” i zaimponować sędziom. Ostatecznie jedynym zespołem, który przejazdem swojego zawodnika poprawił swoją pozycję, była Australia. Zawodnicy z Antypodów zamienili pozycję z szóstej na piątą. Natomiast emocje, kiedy zawodnicy ze szczytu tabeli wyjeżdżali po kolei na tor, sięgały zenitu. David Rinaldo zaliczył bardzo dobry przejazd, choć po pół roku przerwy spowodowanej kontuzją, nie jest on jeszcze w 100% formie. Wspólnym wysiłkiem drużyna Francji: Izzo, Rouanet i Rinaldo zapracowali na trzecie miejsce i brązowy medal.
Libor Podmol bardzo chciał dla swojej drużyny zwycięstwa, jednak po operacji nadgarstka nadal zmaga się z problemami i blokująca się ręką. W sobotę pojechał na maksimum swoich obecnych możliwości, ale niestety można było odnieść wrażenie, że chciałby pokazać więcej. Pomimo tego Libor może być zadowolony, ponieważ drużyna Czech: Pilat, Koren i Podmol zajęli drugie miejsce i zdobyli srebro.
Jako ostatni na tor wyjechał Dany Torres i śmiało można powiedzieć, że zarówno publiczność, jak i inni zawodnicy zamarli. Presja spoczywająca na Dany’m była ogromna, ale na szczęście bardzo dobrze sobie z nią poradził. Torres zaliczył rewelacyjny przejazd zaczynając z tzw. „grubej rury” – od Double Grab Flipa i Lazy Boy Flipa na podwójnej linii. Dalej tylko utrzymał świetny styl jazdy dokładając dalsze tricki. Nawet jeszcze przed ogłoszeniem wyniku z jego przejazdu nikt nie miał wątpliwości – Hiszpania drużynowym Mistrzem Świata! I trzeba przyznać, że w pełni zasłużenie. Miralles, Melero i Torres byli najbardziej wyrównanym składem i konsekwentnie od samego początku jechali na 100% swoich możliwości. Nawet błąd Mirallesa w Race&Style i przedwczesna eliminacja nie zagroziły ich prowadzeniu.

24 tysiące widzów oglądało zmagania narodów w Veltins Arenie. Momentami ogłuszający doping stworzył niesamowite tło do wielkiego, sportowego wydarzenia. Pierwsza w historii edycja drużynowych Mistrzostw Świata FMX za nami, ale już teraz z niecierpliwością czekamy na kolejną za rok.

Freestyle of Nations 2014
WYNIKI

1.    Hiszpania 16
2.    Czechy 21
3.    Francja 22
4.    USA 31
5.    Australia 32
6.    Niemcy 34
7.    Włochy 37
8.    Brazylia 42

Więcej na: www.freestyle-of-nations.com

Ruda
Zdjęcia: www.freestyle-of-nations.com