
W piątek 11 marca Japonię nawiedziła chyba największa katastrofa naturalna w historii. Najpierw trzęsienie ziemi, a później ogromne tsunami. Do tego kryzys nuklearny, który ciągle nie został zażegnany. Sytuacja w kraju Kwitnącej Wiśni jest tragiczna i są to fakty, które wszyscy znają. Japończycy dzielnie znoszą rzeczywistość jaka stała się ich udziałem. Nie inaczej jest z japońskimi zawodnikami Freestyle Motocrossu. Dyrektor sportowy Red Bulla – Tes Sewell przeprowadził wywiad z Eigo Sato. Eigo, którego rodzina nie ucierpiała w kataklizmie pochodzi z regionu w którym znajduje się elektrownia Fukushima. I pomimo tego, że do pierwszego przystanku tegorocznej serii Red Bull X Fighters pozostał niecały miesiąc, jest to chyba ostatnia w tej chwili rzecz, która zajmuje głowę Sato.
– Sato San, jak leci?
– Cholernie źle!!
– Wiemy z wiadomości, że stacje racjonują wam paliwo i pozwalają na zatankowanie niewielkich ilości, to prawda?
– Tak. Nie mam paliwa… zostało tylko kilka litrów i jestem w tej chwili około 200 kilometrów od uszkodzonej elektrowni atomowej. To dość daleko, ale wszyscy i tak boją się tu zostać bez paliwa. Każdy więc kupuje ile może, to zaczyna przypominać panikę!
– A gdzie konkretnie mieszkasz? Jak nazywa się twoje miasto?
– Moje miasto nazywa się Iwaki i znajduje się ono w tej samej prefekturze co Fukushima… tak jestem teraz w Fukushimie. Mój dom też jest w Fukushimie, tym miejscu z elektrownią. Myślę, że co najmniej połowa zawodników FMX w Japonii mieszka w Fukushimie. Szczęśliwie wszyscy z nich są poza Fukushimą ponieważ zdołali uciec.
– A ty jak się masz? Co z twoją rodziną? Wszystko w porządku?
– Moja żona, jej rodzice i mój dzieciak są teraz w Chibie niedaleko Tokio, ponieważ uciekli stąd. Jednak moi rodzice, mój brat z żoną i jej rodziną zostali w Fukushimie. Cały czas mówię mojemu bratu „hej uciekajcie stąd”, a on mi za każdym razem przypomina, że jego teściowie pracują dla elektrowni. Nie tej atomowej, ale innej. Dlatego rodzina nie może wyjechać ponieważ pracują teraz dla Japonii. Co oznacza, że mój brat nie może wyjechać, ponieważ teściowie pracują dla kraju. A jeśli mój brat zostaje w mieście, moja mama też zostaje… To jest cholernie trudne i straszne zarazem.
– Czy oni są w tym samym mieście co ty? Czy w innym?
– Oni są w moim mieście, ale tylko około 50 kilometrów od elektrowni atomowej. Wiesz co? Nie ufamy temu co mówi rząd. Sądzę, że około połowa Japończyków nie ufa rządowi, ponieważ sądzę, że sytuacja z elektrownią i skażeniem jest zbyt zła, aby powiedzieć całą prawdę.
– Co pamiętasz z dnia, kiedy to wszystko się stało?
– Byłem w tym czasie w Austrii na Masters of Dirt. Moja żona zadzwoniła do mnie i powiedziała, że było trzęsienie ziemi. Jednak efekty trzęsienia nie były fatalne. To wszystkich trochę wystraszyło, zginęło kilka osób, ale to nie był aż tak wielki problem. Nie zrozum mnie źle, to była tragedia dla tamtych ludzi, ale jesteśmy tutaj przyzwyczajeni do trzęsień ziemi. Tyle, że później przyszło tsunami. Tsunami zmyło dom mojego przyjaciela i moje biuro. Po prostu już go nie ma.
– Zniknęło twoje biuro?
– Tak, ponieważ mieściło się właśnie w domu mojego przyjaciela. On uwielbia surfować, więc dom praktycznie stał na plaży. To dlatego, kiedy tsunami nadeszło dom został zmyty. Nic nie zostało. Moje mieszkanie ma się dobrze, ale nawet gdyby tsunami zmyło również mój dom – najważniejsze jest to, że ciągle żyjemy! Wszyscy moi przyjaciele żyją. Wszyscy japońscy zawodnicy FMX żyją. Teraz największym problemem Japonii jest kryzys nuklearny. Wszyscy się tego boimy.
– Więc nikt z japońskiego FMX’u nie został ciężko doświadczony przez tsunami, żaden z pozostałych zawodników?
– Z tego co wiem to nie. Ale teraz to nie jest duży problem, ale (śmieje się do siebie) nasz tor do FMX, też jest w Fukushimie. Tak więc trenuję codziennie do X Fighters, w mojej głowie haha.
– Czy wasz park ucierpiał? Jakieś zniszczenia?
– Nie, nie, nie. Ale wszyscy ludzie próbują teraz uciec z Fukushimy, ponieważ sprawy wyglądają coraz gorzej.
– W jakiej odległości od elektrowni atomowej znajduje się park?
– Myślę, że około 50 kilometrów.
– A jakie generalnie panują nastroje w społeczności Freestyle Motocrossowej?
– Nasz przyjaciel Cazi zaczął zbierać fundusze. Połowa Japonii nadal jest normalna, ponieważ nie została dotknięta ani przez tsunami, ani przez kryzys nuklearny. Ludzie, którzy lubią FMX przekazują nam swoje środki, ponieważ chcą pomóc.
– Jak planujecie spożytkować te pieniądze? Macie jakiś plan, gdzie je przekażecie?
– Plan jest, aby przekazać je do Fukushimy lub Sendai, ponieważ te miasta najbardziej ucierpiały w tsunami.
– Czy również ludzie spoza Japonii mogą wam przekazywać pieniądze?
– Chciałbym, aby ludzie spoza naszego kraju też nam pomogli, ale póki co nie wiem jak mogą to zrobić. Sprawdzałem wczoraj w internecie, ale potrzebuję pomocy aby dowiedzieć się jak mogą to zrobić. Jestem teraz poza moim miastem, ale moja rodzina ciągle tam jest. Cały czas staram się dowiedzieć co mógłbym zrobić, żeby pomóc…
– Mimo tego wszystkiego, życie toczy się dalej. Niecały miesiąc został do początku trasy X Fighters – jesteś gotowy?
– Hahaha. Tak jak już powiedziałem, codziennie trenuję w głowie. Szczerze? Nie wiem. Nie mam pojęcia, kiedy będę mógł ponownie trenować, ponieważ sytuacja tutaj jest obecnie straszna. Mimo to nie zapominam o X Fighters, tylko że do treningów muszę używać teraz swojej wyobraźni!
– Czy nauczyłeś się jakiś nowych tricków zanim poleciałeś do Austrii?
– Cóż, byłem bardzo blisko formy jaką miałem zanim się rozwaliłem w Madrycie w zeszłym roku. Wracałem na szczyt swoich umiejętności, a potem w Japonii wszystko wybuchło, więc…
– Co chciałbyś przekazać społeczności Freestyle Motocrossowej teraz, w obliczu pokłosia tej wielkiej katastrofy?
– Przede wszystkim to, że wszyscy zawodnicy tutaj żyją, więc nie martwcie się o nas. Niestety nadal jesteśmy w poważnych tarapatach.. Wielu moich znajomych, fanów i ludzi z zagranicy przesyłało i nadal przesyła niezliczone wiadomości z pozytywnymi myślami. Chciałbym za to bardzo podziękować, jestem ogromnie wdzięczny za wsparcie. Wasze wiadomości sprawiają, że jesteśmy silniejsi. Dziękuję!
tłum. i oprac. Ruda
źródło: www.espn.go.com
zdjęcia: Ricky Monti, Eigo Sato






