Nitro World Games: Travis Pastrana wyjaśnia (część 2)

We wtorek zamieściliśmy pierwszą część wypowiedzi Travisa Pastrany na temat Nitro World Games (TUTAJ). Dziś część druga i ostatnia, choć na pewno to nie ostatni raz piszemy o tym wyjątkowym wydarzeniu, które 16 lipca odbędzie się w Salt Lake City. Poniżej znajdziecie listę problemów i ich rozwiązań wg Travisa Pastrany.

1. Niebezpieczeństwo. Mówi się, że konkursy takie jak Best Trick stały się zbyt niebezpieczne. Cóż… zgadzam się, ale nie z powodów, o których moglibyście myśleć. To nie tak, że tricki stają się zbyt trudne. Sądzę, że po prostu lądowania są za twarde. Na większości dużych wydarzeń lądowania dirtowe mają tyle gliny i są tak ubite, że stają się niemal tak twarde jak beton. Ale nawet beton ułożony pod odpowiednim kątem zadziałałby jak zjeżdżalnia. Moim zdaniem największym problemem jest więc kąt nachylenia. Lądowania były budowane pod standardowy skok na odległość 23 metrów z rampy. Większość dużych eventów pozwoliłoby zawodnikowi zbudować własną rampę i ją przywieźć, ale na przykład rampy, które my przywieźliśmy wysyłają nas niemal na dwa razy większą wysokość, niż standardowe rampy. Kiedy zawodnicy zaczęli podejmować próby rozwoju sportu, już wtedy twarde lądowania stały się za małe i zbyt płaskie. Zawodnicy tacy jak Tom Pages uczą się robić wielkie tricki na specjalnych rampach w stosunkowo krótki okresie czasu, ale może im zająć lata (o ile w ogóle się zdecydują) zanim będą chcieli spróbować tych tricków na konkursowym ustawieniu. Nasze rozwiązanie problemu bezpieczeństwa jest dwojakie. Po pierwsze – dopasowanie kąta rampy i lądowania. Po drugie wykorzystanie do lądowania czegoś na kształt poduszki powietrznej lub nałożenie na lądowanie maty z twardego plastiku wyściełanej od spodu gąbką, podobnej do bariery bezpieczeństwa podczas NASCAR. Nie można powiedzieć, że upadek na takie lądowanie nie boli wcale. Jasne upadki nadal są słabe. Te sporty zawsze będą niebezpieczne i nadal będą w nich kontuzje, ale jako ojciec, mąż i przyjaciel ludzi uprawiających te sporty, jest dla mnie niedorzecznym, żeby ktoś został poważnie ranny (lub gorzej), kiedy można tego było uniknąć. Niestety jest głośna grupa kluczowych zawodników, która uważa to za nieautentyczne, jeśli nosisz ochraniacze, używasz hamulców w BMX’ie, jeździsz na desce w kasku lub też lądujesz FMX’owe tricki na czymś słabszym niż dirt czy drewno (mowa o mobilnych lądowaniach – przyp. Ruda). Cóż może mają rację, ale mogę wam zagwarantować, że będziemy mieć dużo więcej zabawy i będziemy mogli zrobić większe rzeczy, niż oni kiedykolwiek będą mieli szansę.

ps. dla kogokolwiek, kto chciałby w tym miejscu skomentować mojego Backflipa bez kasku. Zgadzam się, to było głupie, ale potrafię ten trick robić nawet przez sen, a jedyne kaski jakie były na miejscu dostępne to te wyścigowe. One z kolei utrudniają widzenie i zwiększyłyby ryzyko wypadku. Jasne, nie powinienem był tego robić, ale nie lubię się wycofywać i jak raz powiedziałem, że potrafię to zrobić, to wywołany „do tablicy” wybrałem najbezpieczniejszy wariant.

Video z tego „niechlubnego” wyczynu, po tym kiedy to Travis powiedział, że „wykona Backflipa na czymkolwiek” i dostał jedyny dostępny na wyścigach kartów motocykl: endurową 500-tkę w czteropaku z elektrycznym startem, znajdziecie TUTAJ.

2. Ewolucja. X Games ewoluowały z czasem i kontynuują wymienianie dyscyplin, które są mniej popularne, na inne. W X-Fighters wykonują porządną robotę starając się wprowadzać nowe rampy i lądowania oraz podejmują niesamowite wysiłki wyszukując najbardziej epickie lokalizacje dla swoich wydarzeń. Piętnaście lat temu na X Games były najnowocześniejsze i najbardziej ekscytujące układy torów. Dziesięć lat temu X-Fighters było na prowadzeniu, jeśli chodzi o eventy. Ale kiedy coraz więcej zawodników zaczęło się rozwijać, konstrukcje torów oraz formaty zawodów nie ewoluowały. Na początku najlepszy zawodnik mógł dość łatwo odciąć się od reszty stawki. Podczas zawodów takich jak X-Fighters topowi zawodnicy nie musieli jechać na 100% możliwości już w pierwszym przejeździe. Z każdą rundą mogli zwiększać poziom aż do wyciągnięcia asa z rękawa, aby być w stanie wygrać finał. Teraz każdy zawodnik jedzie swój najlepszy przejazd raz za razem, aż dotrze do finału. To nie sprawia, że tricki stają się mniej niebezpieczne, albo przejazdy mniej spektakularne dla zawodnika, jednak dla widzów to jak pójście na koncert, gdzie ich ulubiony zespół gra ich ulubioną piosenkę. Jedynie ich ulubioną piosenkę. W kółko. My wprowadzamy nowy i innowacyjny układ toru, który przetestuje zawodników, a równocześnie pozwoli na wykonanie nowszych, większych tricków. Oczywiście kwalifikacje muszą się odbyć, ale kiedy tylko widzowie w Utah zasiądą na trybunach, na placu boju pozostaną tylko najlepsi. To będzie: wszystko albo nic na żywo, także w najlepszym czasie antenowym w NBC. 

3. Uproszczenie. Widzowie szybko przestają być zainteresowani, kiedy nie rozumieją co się dzieje. Niektóre duże eventy zaczęły dodawać więcej dyscyplin polegających na bezpośredniej rywalizacji (np. wyścigi), ponieważ za konkursami sędziowanymi sporo widzów nie nadążało. ESPN zdało sobie sprawę, że proste konkurencje takie jak na przykład Step Up, są lepiej oceniane, niż bardziej „ekscytujące” konkursy, właśnie dlatego, że widzowie łatwo nadążają za tym co się dzieje na torze. Cóż jest to dość trudne do ustalenia na pewno, ale dało nam to do myślenia. Jako zawodnik mogę powiedzieć, że jest trudno ułożyć swój przejazd, ponieważ nigdy nie wiesz, które tricki zostaną ocenione wyżej. Jest prawie niemożliwym, aby widzowie w pełni nadążali za przejazdem FMX, ponieważ nie wiedzą tak naprawdę ile dany trick jest wart w ocenie sędziów. Sędziom z kolei jest trudno pamiętać dokładnie, jak dany trick jednego zawodnika podczas jego 2-minutowego przejazdu ma się do tego samego tricku innego zawodnika podczas jego także 2-minutowego przejazdu, a który był bardzo podobny, jedynie został wykonany pół godziny wcześniej. Na naszym evencie, każdy trick będzie punktowany od 1 do 10. Sędziowie oceniać będą dany trick w momencie jego wykonywania, a komputer będzie wszystko dodawał. Widzowie, a także zawodnicy, jeśli będą chcieli sprawdzić tablicę punktową przed ostatnim skokiem, będą widzieć na bieżąco, na którym miejscu się plasują i co muszą zrobić, aby wygrać.

4. Czas. Większość wydarzeń jednodniowych ma tylko jedną dyscyplinę. Większość dużych wydarzeń sportów akcji to już kilka dni. Wielu osobom trudno jest wziąć wolne od pracy, czy szkoły, żeby śledzić wszystkie dyscypliny, które są rozplanowane na przykład na cztery dni. Wykorzystaliśmy więc wiedzę z naszych show i zaadoptowaliśmy ją do tego wydarzenia. Oczywiście głównym celem Nitro jest uczynienie NWG prawdziwymi mistrzostwami dla tych sportów. Ale zaraz za tym jest rozrywka. Od momentu, kiedy ludzie przybędą na Stadion Rice-Eccles lub włączą NBC, chcemy aby oniemieli z wrażenia. Cała akcja, wszystkie dyscypliny w jedną sobotnią noc. To taki dzień, że możecie wyjechać po pracy z niemal każdego miejsca, zobaczyć najbardziej porywające, innowacyjne mistrzostwa sportów akcji od lat i wrócić do domu zanim będziecie musieli znowu iść do pracy w poniedziałek. 

5. Lokalizacja. To coś, z czym inne wydarzenia sportów akcji radzą sobie dobrze. Wiedzieliśmy, że nie chcemy miejsca, w którym będzie zbyt gorąco, za zimno lub zbyt wietrznie. Wiedząc, że nie zmieścimy się z naszym wydarzeniem pod dachem, musieliśmy wykluczyć miejsca, w których szanse na opady są bardzo duże. Następnie potrzebowaliśmy też dużych telebimów dla intro i powtórek, ponieważ chcemy, aby widzowie na stadionie doświadczyli takiego samego dobrego show, jak widzowie w domu przed telewizorami. Chcieliśmy lokalizację, gdzie będziemy mogli wcześnie zacząć ustawiać set up, z dużą przestrzenią parkingową. Wreszcie, wiedzieliśmy, że potrzebujemy miejsca, w którym ludzie czują sporty akcji. Wszystko to znaleźliśmy na Stadionie Rice-Eccles. Salt Lake City za każdym razem, kiedy tam przyjeżdżaliśmy z Nitro Circus Live, było wyprzedane, a widzowie dopingowali nas tak głośno, jak w żadnym innym miejscu w Stanach. Utah to stan Gregga Godfrey’a, miejsce narodzin Nitro Circus, a do tego ma jednych z najlepszych zawodników moto i MTB na świecie. Ostatnia rzecz, która osobiście dla mnie jest ważna – chciałem, żeby to wydarzenie było celem wakacyjnym, dla tych, którzy wolą spędzać czas robiąc coś więcej, niż tylko oglądając.  

6. Podążanie za trendami. Kilka lat temu większość głównych eventów zrezygnowała z rolek. Od tego czasu stale odmawiali wstawienia do grafiku rywalizacji na hulajnogach. Dlaczego? Ponieważ te dyscypliny nie są „cool”. Ale zaraz potem wstawili gry video? (tak jestem zwolennikiem tworzenia bezpieczniejszych lądowań, ale moim zdaniem każdy “sport” z przyciskiem reset NIE jest sportem akcji). Osobiście nigdy nie podążałem za trendami. Kiedy dorastaliśmy Jim Dechamp zawsze mówił „Nie dbam o to, czy będziecie robić to samo co ja, ja mam zamiar robić to na co mam ochotę”. Ktoś w grupie zawsze zapytał: „Jesteś pewien, że nie chcesz spędzić czasu z nami?”, a Jim zawsze odpowiadał „Nie. Kiedy się zorientujecie, że bawię się o wiele lepiej niż wy, to wiem, że do mnie dołączycie…” Dobrze było mieć takiego przyjaciela, który był wystarczająco pewny, aby podążać za swoimi przekonaniami od pierwszego dnia. I zazwyczaj miał rację. Jednakże trudno było całkowicie ignorować modę, szczególnie, kiedy prosiło się firmy o wsparcie. Trendy i liczby nie kłamią, ale ja wierzę, że odpowiedzią na problem blednących liczb w sportach akcji, jest powrót do ich autentycznego stylu życia i kultury. W skrócie: filozofią, która zapoczątkowała sporty akcji było „przesuwaj granice, sprawdzaj swoje limity, stwórz swój własny obraz i baw się dobrze”. Dla mnie nie ma absolutnie znaczenia, czy twoją „farbą” będzie skuter, czy motocykl.

7. Styl życia. Czym są sporty akcji i jak można pozostać wiernym tej kulturze wolności i stylu, kiedy ogranicza się tor do zamkniętej przestrzeni, a następnie jeszcze dopisuje wartości punktowe do każdej ewolucji? Jak dotąd jest to dla mnie najtrudniejsze pytanie. Wielka eksplozja sportów akcji, klipów video w latach 90-tych i to, że Nitro jest dziś tak popularne wynika z jednego: z wolności. Styl życia bez granic oraz koledzy wspierający cię na każdym kroku to podstawa tego sportu. Pamiętacie, kiedy Tony Hawk wylądował na X Games pierwszą 900-tkę? To było już po regulaminowym czasie przejazdu, ALE nikt z rywali się nie skarżył. Prawdę powiedziawszy, oni wszyscy byli z nim na rampie krzycząc i mając nadzieję, że wyląduje „niemożliwe”. Połowa z nich połamała swoje deski z radości i niedowierzania, kiedy Tony wylądował… Nikogo nie obchodziło, że właśnie w tej chwili przez Tony’ego spadli w dół na tablicy wyników. Oni byli tam, aby doświadczyć niemożliwego i być częścią tej radości. To jest element sportów akcji, który został utracony wraz z „telewizyjną relacją na żywo” i punkt, którego większość biznesmenów nigdy nie zrozumie. Dlaczego więc uważamy, że to wydarzenie się uda? Ponieważ świat potrzebuje zwycięzcy. Ludzie chcą wiedzieć, kto tak naprawdę jest najlepszy. Chcą widzieć ludzi przesuwających kolejne granice i stawiających wszystko na jedną kartę. Ale z drugiej strony nie chcą widzieć, że te osoby zostają podczas tej rywalizacji ciężko ranne. Dam więc zawodnikom najbardziej innowacyjne „płótno” do malowania. Nitro nieustannie będzie rozwijać się w budowaniu ramp i lądowań, które pozwolą na wyzwolenie kreatywności, ale równocześnie poprawią bezpieczeństwo. Nie zawahamy się przed wprowadzeniem zmian formatu lub konstrukcji toru, w miarę jak zawodnicy będą się rozwijać. Dla tych, którzy czują, że konkursy odbierają im ich miłość do sportów akcji – wspaniale. Dołączcie do naszego Cyrku! Udajcie się w podróż dookoła świata ze sportowcami, którzy zatrzymują się przy każdym skate parku, czy torze motocyklowym, jakie mogą przy okazji znaleźć. Pomagamy zawodnikom takim jak: Josh Sheehan, Jed Mildon, James Foster, Ethen Roberts, Chris Haffey, Ryan Williams (ta lista jest bardzo długa) tworząc dla nich ich własne rampy i budując ich własne lądowania. Moim zdaniem Nitro World Games jest lustrzanym odbiciem Nitro Circus. Przy odrobinie szczęścia jeden świat może pomóc drugiemu, a finalnie sporty akcji na tym tylko zyskają. Tak czy inaczej, to będzie niezła jazda!  

Z pozdrowieniami,
Travis Pastrana

tłum. i oprac. Ruda
zdjęcia: Nitro Circus